Stadswandeling Meppel

Grote kerk Meppel
De Grote of Mariakerk wordt door de meeste mensen gewoon de Grote Kerk genoemd. Kijk eens omhoog. Kerk en toren staan hier al meer dan 600 jaar en vormen al eeuwen het hart van de stad.
De bouw begon in 1423. Stap voor stap groeide de kerk uit tot het indrukwekkende gebouw dat je nu ziet. Rond 1504 waren de laatste altaren geplaatst en was de kerk compleet.
In de eeuwen daarna speelde deze plek een grote rol in het dagelijks leven. Mensen kwamen hier niet alleen voor kerkdiensten, maar ook om begraven te worden. Vooral welgestelde inwoners kregen een plek ín de kerk. In 1775 werd het zelfs zo druk dat de kerk moest worden vergroot om ruimte te maken voor al die graven. Lang duurde dat niet, want een paar jaar later verbood Napoleon het begraven in kerken.
De kerk heeft ook onrustige tijden gekend. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog verbleven hier troepen van Prins Maurits. Dat ging er hard aan toe, en het gebouw raakte flink beschadigd.
Kijk nog eens naar de toren. Daar, op de duivenzolder, staat een bijzonder object: een oud weefgetouw uit 1776. Een stille herinnering aan het weverijverleden van Meppel.
Rond diezelfde toren gaat ook een mooi verhaal rond. Op een zwoele zomeravond dachten mensen dat de toren in brand stond. De brandweer werd erbij gehaald, maar wat bleek? Geen vuur - het was een enorme zwerm muggen die rond de toren danste in het avondlicht. Sindsdien hebben de inwoners van Meppel hun bijnaam: Meppeler Muggen.
Kijk ook eens om je heen op het plein. Dit is al eeuwenlang een levendige plek. Al zo'n 500 jaar wordt hier elke donderdag markt gehouden. Stel je de drukte eens voor: kramen vol goederen, handelaren die roepen, mensen die elkaar ontmoeten.
Vroeger zag het plein er trouwens heel anders uit. Dwars over deze plek liep ooit een gracht: het Kerkhofsdiep. Waar je nu loopt, stroomde toen water langs de kerk.

Hoofdstraat Meppel
De Hoofdstraat is de belangrijkste winkelstraat van Meppel. Maar kijk niet alleen naar de winkels... kijk ook eens omhoog. Aan de gevels zie je meteen dat veel panden hier een lange geschiedenis hebben.
Op nummer 59 vind je iets heel bijzonders. Onder het pand ligt een middeleeuwse kelder uit het midden van de 15e eeuw. In de winkel kun je door glasplaten in de vloer naar beneden kijken. Een klein kijkje in het Meppel van honderden jaren geleden.
Op nummer 22, herkenbaar aan de stenen trap, zat tot 1974 het gemeentehuis. Hier werden vroeger belangrijke beslissingen voor de stad genomen.
Even een kleine omweg
Een zijstraat van de hoofdstraat is de Kruisstraat. Op nummer 15 staat één van de oudste huizen van Meppel. Het gebouw heeft een mooie trapgevel, typisch voor de renaissancestijl. Vroeger zat hier een banketbakkerij - een plek waar het waarschijnlijk heerlijk rook naar versgebakken lekkernijen.
Loop ook even door naar nummer 12. Ook daar zie je een prachtige trapgevel, dit keer uit de 17e eeuw.
Oude stad, levendige straat
Samen geven deze panden een mooi beeld van Meppel als oude handelsstad. Achter de gevels schuilen eeuwen aan verhalen - van bestuur, handel en dagelijks leven.
Neem dus gerust even de tijd om rond te kijken. In deze straat stap je letterlijk door de geschiedenis.

Joods Monument Meppel
Het Slotplantsoen is een rustige, groene plek - maar met een bijzonder verhaal. Een van de meest imponerende plekken is het Joodse monument. Dit monument herdenkt de Joodse inwoners van Meppel die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd en vermoord.
Pas 25 jaar na de oorlog werd de eerste stap gezet om hen te herdenken. Op 30 september 1997 kreeg het monument zijn huidige vorm. Er werden hardstenen platen geplaatst met daarop de namen van 232 Meppeler Joden.
Loop er rustig langs en kijk naar de namen. Achter elke naam schuilt een leven, een verhaal, een plek in deze stad.
Vlakbij het Slotplantsoen ligt de Hoofdstraat met kleine bronzen steentjes in de stoep. Dit zijn Stolpersteine. Ze liggen verspreid door de stad en markeren de laatste woonplekken van Joodse inwoners. Samen met dit monument zorgen ze ervoor dat hun verhalen zichtbaar blijven - juist op de plekken waar het dagelijks leven doorgaat.
Vroeger stond in het Slotplantsoen een impostante villa . Het is bijna niet voor te stellen als je nu om je heen kijkt. Waar ooit een statig huis stond, is nu ruimte voor herinnering (scan de QR-code voor de beelden van vroeger).

Wheemgebouw | vroegere Stadsherberg met Waag
Het Wheemgebouw, rond 1880 gebouwd, stond bekend als de Stadsherberg. Reizigers konden hier eten, drinken en overnachten. Het gebouw heeft door de jaren heen verschillende functies gehad.
Als je goed kijkt, zie je dat het is gebouwd in een ambachtelijke, traditionele stijl, met hier en daar invloeden van het neoclassicisme. Dat zie je bijvoorbeeld terug in de symmetrie en de rustige, statige uitstraling.
In dit gebouw zat ook de Waag, waar goederen werden gewogen om eerlijk te kunnen handelen. Zo was dit plein niet alleen levendig, maar ook belangrijk voor de handel in de stad.
Dit plein heeft een levendig verleden. Vroeger heette het de Groote Markt. Elke donderdag werd hier een veemarkt gehouden. Stel je het eens voor: overal om je heen schapen, zeugen en biggen. Het moet hier een drukte van jewelste zijn geweest - met geluiden, geuren en handelaren die hun waar aanprezen.
Benieuwd hoe dat eruitzag? Scan dan de QR-code en kijk even mee terug in de tijd.

Herberg het Plein - Meppel
Herberg Het Plein is het oudste horecabedrijf van Meppel. Al in 1772 kreeg de herbergier hier een vergunning om drank te schenken. Dat betekent dat hier al meer dan 250 jaar mensen samenkomen.
Stel je deze plek eens voor in vroegere tijden. Op dagen dat het loon werd uitbetaald, stroomde de herberg vol. Mensen kwamen hier om bij te praten, iets te drinken en het leven te vieren. Het moet hier een levendige, soms luidruchtige plek zijn geweest.
Er gaat ook een bijzonder verhaal rond over dit pand. Ooit zou hier een Joods theehuis zijn gevestigd. Kijk maar eens naar het uithangbord aan de gevel. Daar zie je een Davidsster met de letter T erin - een subtiele verwijzing naar dat verleden.
Door de jaren heen is dit altijd een echte pleisterplaats gebleven. Niet alleen voor inwoners van Meppel, maar ook voor reizigers en bezoekers van buiten de stad. Even op adem komen, iets eten of drinken, en dan weer verder.
Ook vandaag voelt het nog steeds als zo'n plek waar mensen samenkomen. Een klein stukje levende geschiedenis, midden in de stad.

Wevershoek | Keizersgracht/Heerengracht
De Keizersgracht wordt ook wel Wevershoek genoemd. Op het hoogtepunt van de weefindustrie stonden hier zo'n 700 weefgetouwen en kende Meppel een groot aantal wevers.
Meppel was vooral bekend om het Everdoek; een licht soort zeildoek dat onder meer werd gebruikt voor de schepen van de VOC. Een rijke historie.

Sluisbrug
De ijzeren brug met klinknagels stamt uit 1929 en is een mooi voorbeeld van de techniek uit die tijd.
Blijf hier even staan en kijk uit over het water. Stel je voor hoe het hier vroeger was: vrachtschepen die af en aan voeren, onderweg naar steden als Rotterdam. Het was een levendige plek vol beweging, geluid en handel.
Van drukte naar rust
Na de brug sla je rechtsaf, de Sluisgracht op.
Waar het nu rustig oogt, was het vroeger een drukke straat. Hier zaten talloze kleine winkeltjes en bedrijfjes. Mensen deden er hun boodschappen, werkten en ontmoetten elkaar.
Als je hier loopt, wandel je eigenlijk door een straat die ooit het dagelijkse leven van Meppel bepaalde. Kijk om je heen en probeer je die bedrijvigheid eens voor te stellen.

Molen De Vlijt
Aan de gracht zie je hem al van ver: molen De Vlijt. Een echte blikvanger die boven de huizen uitsteekt - en een geliefde plek voor foto's, vooral vanaf de overkant van het water.
De geschiedenis van deze molen begint in 1858. Op 22 mei van dat jaar werd de oorspronkelijke molen door brand verwoest. Het ging toen om een pel- en runmolen, waar onder andere gort werd gepeld. Maar die activiteit was al op zijn retour.
Nog in hetzelfde jaar begon de herbouw. De nieuwe molen kreeg een andere functie: een schors- en korenmolen. Hier werd graan gemalen en schors verwerkt, bijvoorbeeld voor het looien van leer.
Een molen van nu
De molen die je vandaag ziet, is een reconstructie uit 2002. Daarmee kreeg Meppel opnieuw een tweede molen naast molen De Weert. Samen geven ze de stad weer een stukje van haar historische gezicht terug.
De Vlijt draait nog regelmatig, waardoor je goed kunt zien hoe een molen werkt. Er zijn ook plannen geweest om hier een mosterdmolen van te maken - een mooie knipoog naar oude ambachten.
Wind, water en vakmanschap
De ligging aan de gracht is geen toeval. Vroeger werden grondstoffen en producten vooral via het water vervoerd.
Als je hier staat, zie je meer dan alleen een molen.
Je ziet een plek waar geschiedenis opnieuw tot leven is gebracht - met draaiende wieken, water om je heen en een uitzicht dat typisch Meppel is.

Stoombootkade - vertrekpunt naar de wereld
De Stoombootkade is een van de mooiste plekken om het oude, varende Meppel te ontdekken. Dit is een van de best bewaarde stukjes van de stad, waar je het verleden bijna nog kunt voelen.
Stel je deze plek eens voor, ruim een eeuw geleden. Aan de kade liggen stoomschepen klaar. Mensen stappen aan boord, koffers in de hand, op weg naar Amsterdam of andere steden in het westen.
Handel en bedrijvigheid
De kade was een belangrijk knooppunt voor de handel. Schepen brachten goederen naar de stad en namen op de terugweg weer nieuwe lading mee.
Die goederen werden opgeslagen in de pakhuizen langs het water. Kijk eens goed naar de gevels: veel van deze gebouwen herinneren nog aan die tijd, met grote deuren en hijsbalken om vracht naar boven te takelen.
Reizen over het water
Niet alleen goederen, maar ook mensen reisden vanaf deze plek. Voor de komst van trein en auto was de boot een belangrijke manier om te reizen.
Een tocht naar Amsterdam kon uren duren, maar was voor die tijd een comfortabele en bijzondere reis.
Even blijven hangen
Vandaag de dag is het hier een stuk rustiger. Toch is het een fijne plek om even stil te staan.
Kijk over het water, langs de oude panden, en stel je voor hoe het hier ooit was: drukte, geroep, stoom en beweging.
Misschien hoor je in gedachten nog het fluiten van een vertrekkende boot

Drukkerijmuseum InDruk
Drukkerijmuseum InDruk - waar woorden tot leven komen
Welkom in InDruk, het drukkerijmuseum van Meppel. Deze stad heeft al eeuwen een sterke band met drukwerk. Al in 1695 vestigde zich hier de eerste drukker. Meppel groeide daarna uit tot een echte drukkersstad, met talloze drukkerijen.
Het museum is gevestigd in drie oude pakhuizen - een plek die perfect past bij dit verhaal van ambacht en handel.
Hoor, zie en beleef het drukwerk
Binnen stap je een wereld in van lood, inkt en draaiende machines. De persen staan niet stil: hier wordt nog echt gewerkt.
Ontdek hoe een pagina vroeger werd gemaakt:
zet zelf een tekst met loden letters
sta achter een stampende drukpers
en zie hoe woorden langzaam op papier verschijnen
Je kunt zelfs je eigen papier scheppen in een grote bak met water en vezels.
Ambacht in actie
De vrijwilligers nemen je graag mee. Ze geven uitleg én laten zien hoe het werkt. Van boekbinden tot zeefdruk en andere oude technieken - alles komt tot leven.
Leuk voor kinderen
Ook voor jonge bezoekers is er genoeg te doen. In de kinderdrukkerij mogen ze zelf aan de slag. Met een speurtocht ontdekken ze het museum op een speelse manier.
Hier ervaar je hoe uit losse letters en een beetje inkt... een verhaal ontstaat.
Voor de jonge bezoekers zijn er elke dag weer andere activiteiten. Kinderen kunnen zelf aan het werk in de kinderdrukkerij. En er is een leuke speurtocht door het museum met een presentje als beloning.