Langs De Reest

Molen De Weert
Volgens de gevelsteen is deze molen gebouwd in 1807. De eigenaar was Pasman. Het was de belangrijkste eekmolen voor de leerlooi-industrie in Meppel. Vanaf 1862 werd er ook graan gemalen. In 1937 werd de molen stilgezet en afgebroken. Alleen het onderstuk bleef staan. In 1999 werd de molen herbouwd en de opening vond plaats op 13 mei 1999 op de Nationale Molendag. De molen werkt nu weer echt als graanmolen en is daarmee de enige echt werkende molen in Meppel. In 1846 had Meppel nog negen molens, allemaal windmolens!
____
Deze wandelroute is een initiatief van Zorggroep Noorderboog en Meppel Actief en is mogelijk gemaakt door bijdragen van St. Oud Meppel, Gemeente Meppel, St. Waarborgfonds, Zorggroep Noorderboog, Lokaal Preventieakkoord, St. Ondersteuning Gezondheidszorg Meppel, OBS Reestoeverschool en OntdekMeppel.nl.

Zilvervloot
Het zicht op de Reest met molen De Weert erachter is in de loop van de jaren niet veel veranderd. Wel lagen er vroeger woonscheepjes. Deze werden in de volksmond de Zilvervloot genoemd. De bewoners verdienden de kost met verschillende werkzaamheden, zoals het slijpen van scharen en messen, het ophalen van vodden en oude metalen en het uitventen van zand.
____
Deze wandelroute is een initiatief van Zorggroep Noorderboog en Meppel Actief en is mogelijk gemaakt door bijdragen van St. Oud Meppel, Gemeente Meppel, St. Waarborgfonds, Zorggroep Noorderboog, Lokaal Preventieakkoord, St. Ondersteuning Gezondheidszorg Meppel, OBS Reestoeverschool en OntdekMeppel.nl.

Het Muizenpaadje
Vanaf de brug aan de Weerdstraat loopt langs de Reest het zogenaamde Muizenpaadje, ook wel "Moezepadtien". Bij hoog water liep dat vroeger vaak onder water.
Als de Reest buiten haar oevers treedt lopen de weilanden eromheen vol met water. Het water stroomt hier langzamer en dit zorgt ervoor dat modder en andere vaste deeltjes in het water naar de bodem zakken. Wanneer het waterpeil weer zakt blijft er een laagje modder achter. Dit heet slib. Slib is modderige grond waar veel voedingsstoffen in zitten en die de grond vruchtbaarder maken. Dat de grond veel voedingsstoffen bevat is te zien aan de planten die er groeien. Langs het Muizenpaadje ("Moezepadtien") staan bijvoorbeeld brandnetels en zevenblad; twee planten die van vruchtbare grond houden. Op de grond kan je in het voorjaar klein robertskruid, boterbloemen en hondsdraf zien bloeien. Of kijk of je het plantje kleefkruid kunt vinden en ontdek waar het plantje zijn naam aan te danken heeft.
____
Deze wandelroute is een initiatief van Zorggroep Noorderboog en Meppel Actief en is mogelijk gemaakt door bijdragen van St. Oud Meppel, Gemeente Meppel, St. Waarborgfonds, Zorggroep Noorderboog, Lokaal Preventieakkoord, St. Ondersteuning Gezondheidszorg Meppel, OBS Reestoeverschool en OntdekMeppel.nl.

Het Oude Zwembad
De Reest heeft in de bocht op deze plek een verlaagde oever. Daar bevond zich vanaf 1910 tot 1934 het eerste zwembad van Meppel. Vanwege de aanwezigheid van ijzeroer in het water van de Reest werd er vaak gezegd: "Wit er in en broen er uut." We passeren het appartementengebouw Reestinghe, vroeger stond hier de kleuterschool "Waterhoentje".

Meikevers in de haagbeuk langs de Prins Bernhardsingel
Deze laan heeft een beplanting van haagbeuken. Deze bomen kunnen heel oud worden. Vooral meikevers en boomklevers zijn dol op de zaden van de haagbeuk. En jawel...muizen. Vandaar de naam Muizenpaadje? De haagbeuk kan goed tegen wisselende waterstanden, een gewone beuk kan dat niet. Vandaar dat deze hier vlak naast de Reest zijn aangeplant.
Misschien ken je de meikever wel. Het is een kastanjebruine kever die 3 centimeter lang kan worden. De meikever leeft de eerste jaren van zijn leven onder de grond als larve. Deze larven kunnen wel 6 centimeter lang worden! Je kunt de larven herkennen aan hun witte lijf en oranje-bruine kop met grote kaken.
Meikeverlarven zijn niet geliefd op de akker en in de tuin omdat ze de wortels van planten opeten. Na 3 tot 4 jaar ontwikkelt de larve zich tot een kever, net zoals een rups zich ontwikkelt tot een vlinder, en komt hij boven de grond. Eenmaal boven de grond leeft de meikever maar een paar weken. Meikevers eten de bladeren van bomen zoals de zomereik, beuk en haagbeuk. Opdracht: vind een haagbeuk langs de route.

Een ooievaarsnest
In het Reestdal zijn veel ooievaars te vinden. Deze grote vogels zijn te herkennen aan hun witte en zwarte veren en hun lange oranje snavels en poten. Ooievaars zijn dol op grote insecten, wormen, muizen en soms bruine kikkers of zelfs jonge eendjes. In de jaren 70 waren er nog maar weinig ooievaars over in Nederland. Dit kwam onder andere door het gebruik van pesticiden tegen insecten of onkruid op de akkers. In het Reestdal worden geen pesticiden gebruikt en doordat het grondwaterpeil op natuurlijke vochtige niveaus wordt gehouden is het Reestdal een ideaal gebied voor ooievaars waar voldoende voedsel te vinden is. Ooievaars voelen zich namelijk thuis in het vochtige, ruige graslandschap dat hier bestaat.
Vanaf dit bord is het ooievaarsnest te zien aan de overkant van de Reest. Vanaf mei kunnen hier jonge ooievaars gevonden worden. Jonge ooievaars hebben eerst een donkerbruine snavel die langzaam oranje kleurt. Als de ooievaars twee jaar oud zijn, hebben ze dezelfde kleuren als hun ouders. In augustus en september vertrekken de ooievaars uit Nederland om de winter in warmere gebieden door te brengen.

Bloemen langs de Reest
Langs de Reest staat veel groens, maar waarschijnlijk staan hier meer soorten planten dan je had gedacht. Ga in het voorjaar maar eens kijken hoeveel verschillende soorten bloemen je langs de oever en in het gras kunt vinden. Als je heel goed zoekt kan je de veldereprijs vinden. Tip: het is een heel klein paars bloemetje.

Beeld "Wachtende man"
Iets verderop zie je het beeld "Wachtende man" gemaakt door kunstenaar Oswald Wenckebach, aangekocht in 1965 door de gemeente Meppel. Een prachtig kunstwerk waarbij de kunstenaar uitsluitend met vlakke vormen heeft gewerkt.

Het Irenehuis
In de vijftiger jaren is hier het verzorgingshuis Irenehuis gebouwd, ter vervanging van het armenhuis aan het Mallegat. Tussen 2006 en 2008 werd het gerenoveerd en uitgebreid. Links de nieuwe vleugel, op de achtergrond de huizen van de Oranjelaan en rechts het oorspronkelijke gerenoveerde gebouw met de Prins Bernhardflat.

Social Sofa
Iets verderop, aan het begin van de Irenelaan, staat sinds juni 2019 de Social Sofa: een ontmoetingsplek voor bekenden en onbekenden. Het kleurige mozaïek is ontworpen door twee leerlingen van RSG Stad en Esch. Ongeveer op de plek van de Social Sofa stond voor de Tweede Wereldoorlog de theekoepel uit 1840. Deze achtzijdige koepel met rieten dak was zo gehavend uit de oorlog gekomen, dat hij in de jaren vijftig moest worden afgebroken. Dankzij de inzet van de Natuurbeschermingswacht werd hij herbouwd, inclusief kelder, in het Wilhelminapark.

Werkhorstbrug
Voorbij de Social Sofa ligt de Werkhorstbrug over de Reest. Op de grens van Drenthe en Overijssel. De grenssteen staat er nog. Alles wat aan de andere kant van de brug stond, was ooit Staphorst, ook al waren de bewoners van de Werkhorst in alles op Meppel aangewezen. Kinderen gingen op school in Meppel. De Werkhorst is honderden jaren de uitvalsweg vanuit Meppel naar Staphorst en verder geweest, de Staphorsterweg genoemd. Vroeger een zandpad, met aan weerszijden onbebouwd land. Hier en daar stonden molens. Aan de overkant kon Meppel na de grenswijziging in 1961 de woonwijk Koedijkslanden bouwen.

Wandeling door Het Wilhelminapark
Bij de Social Sofa staat een markeringspaal met een QR code waarmee met de smartphone een wandeling door het meer dan 100 jaar oude Wilhelminapark kan worden gemaakt. Een authentiek park naar een ontwerp van Leonard Springer.

Geschiedenis Koedijkslanden
Na de bevrijding in 1945 had Meppel groot gebrek aan ruimte voor industrie en woningbouw. Per 1 juli 1961 is er een bestemmingsplan voor het gebied aan de Reest, genaamd Koedijkslanden. De naam komt van een dijkje, dat liep vanaf Hesselingen naar de Reest, in het hart van het plan over het gebied wat nu Koedijkslanden heet en Staphorster grondgebied was. In zuidelijke richting, gemeente Staphorst, werd door de Tweede Kamer 240 ha grond aan Meppel toegewezen en ging 65 ha, de enclave Dingstede, naar Staphorst. Het gebied werd tot 1.40 m +NAP opgehoogd met per schip aangevoerd zand uit de Wieden en de riolering werd aangelegd. Er zouden 2.267 woningen worden gebouwd en allerlei voorzieningen. Voorafgaand aan de nieuwbouw werd het laagliggende terrein van Hesselingen opgespoten. Het basisplan werd ontworpen door architectenbureau Roosenburg-Verhove en Luyt uit Den Haag. Het stedenbouwkundig plan werd in diverse fasen ingediend en uitgevoerd. De Meppeler Woningstichting heeft 1.746 woningen gebouwd, waarvan 25 % hoogbouw. Behalve de woningen zijn gebouwd: zwembad Hesselingen (1969), het Sportpark, een wijk- en sporthal, een winkelcentrum, wooncentrum Reestoord en "Het Palet", gezinsvervangend tehuis, een scholengemeenschap, een LTS, de Mercuriusschool: een Instituut voor Handelswetenschappen aan de Zuiderlaan en het Threant College aan de Werkhorst; basisscholen met gymzaal, Chr. Scholengemeenschap Dingstede voor Mavo, Havo, Atheneum en de Reestoeverschool voor LOM en LMK.

Schermbloemen
Achter de school staan veel schermbloemen langs het pad. Een schermbloem heeft veel kleine bloemetjes die in een soort parapluvorm staan.
Er staan hier meerdere soorten schermbloemen, maar de meest voorkomende soort is fluitenkruid. De kleine bloemen van deze plant hebben vijf witte bloemblaadjes, waarvan er één groter is dan de rest. Kan jij deze plant vinden?

Dichtbij het ooievaarsnest
Het ooievaarsnest dat aan de andere zijde van de Reest zo goed zichtbaar was, staat achter de berkenbomen bij dit bord. Het nest staat in een drassig, ruim begroeid gebied langs de Reest. Dit is in 1999 zo aangelegd. Door de oevers te verruigen ontstond een afwisselende beleving van de rivier met wisselende uitzichten. Natuur en rust in combinatie met recreatie voor wandelaars, hengelaars en sporters. Dit stukje natuur heeft al jarenlang een ooievaarspaar tot broeden uitgenodigd. Ieder voorjaar kunnen we hier weer van het klepperen genieten. Voedsel is er voor hen genoeg te vinden in de directe omgeving. Tussen de bomen kun je de gebouwen van het kindercentrum "Sprinkels" zien.

Berken
Als je richting de Reest kijkt, zie je een verzameling bomen met witte bast. Dit zijn zachte berken en deze bomen houden van natte grond, vandaar dat ze naast de Reest een perfecte standplaats hebben. Dit dichtbegroeide bosje vormt ook een fijne schuilplek voor veel vogels, waaronder de tjiftjaf. Dit kleine vogeltje roept zijn eigen naam, luister eens of je zijn gefluit kunt herkennen.

De Reest, een unieke rivier
Nergens in Nederland is er een riviertje dat zo zichzelf gebleven is. Niet of nauwelijks verstoord, zonder ingrijpen van de mens. De Reest, die in de buurt van afgegraven hoogveen in de buurt van Slagharen begint, is een echte laaglandbeek. Het gemiddeld niveauverschil, ook wel verhang genoemd, is slechts 1 meter op 5 kilometer. Het water stroomt dus heel langzaam. Vroeger werd de Reest tot De Wijk toe bevaren met kleine platte scheepjes. Aan de rivier zelf is weinig veranderd en ze heeft alle ruimte. In het Reestdal is de rivier soms wel 600 meter breed. Er wordt geprobeerd ook hier de natuur van de Reest te versterken. De Reest was tot 1961 de grens tussen Drenthe en Overijssel en dus ook tussen Meppel en Staphorst. De Reest mondt hier, na 32 km, uit in het Meppeler Diep.

Verzorgingshuis Reestoord
In 1967 ontstond er in Meppel de behoefte om naast de twee bestaande bejaardencentra (Irenehuis en ABC) een derde toe te voegen. Uiteindelijk werd Reestoord, het gebouw achter u, in 1975 gebouwd en op 17 mei 1976 namen de eerste bewoners er hun intrek.
In 2000 werd er een nieuwe vleugel aangebouwd en werden de kamers gerenoveerd.
Onlangs heeft er in 2021 weer een renovatie plaatsgevonden en is het gehele centrale gedeelte gerenoveerd en zijn de installaties gemoderniseerd.
Reestoord biedt plaats aan ongeveer 110 bewoners.