Wandelroute Stichting Oud Meppel

Groen Meppel met twee molens
De ligging in een prachtige omgeving is een van de aantrekkelijke kanten van Meppel. Water, bossen, heidevelden, kleine dorpjes en prachtige buitenhuizen zijn op fietsafstand bereikbaar. Maar ook in de stad zelf zijn er prachtige wandelingen en fietstochten te maken, langs lanen met oude volgroeide mooie bomen, hofjes, en stadsparken.


In 2012 heeft de Stichting Oud Meppel een wandelroute gemaakt waarbij het drukke verkeer zoveel mogelijk vermeden wordt. Een groene stadsroute van ongeveer 4 km. De wandeling is te koop in de boekhandel, bij het VVV en bij Oud Meppel (Sluisgracht 21-22, naast molen de Vlijt).

Een rondje Mepp­­el Elke woonwijk heeft zijn eigen park. Het ringpark in de Oosterboer is ruim opgezet met veel speelgelegenheid voor de jeugd en uitlaatroutes voor de hond. Het Noorderpark ligt aan de rand van de wijk Haveltermade, park Hesselingen ligt aan de rand van Koedijkslanden. Met de fiets is er zo een prima rondje Meppel te maken waarbij je af en toe een doorgaande weg moet oversteken. Het is dan alsof je buiten in de natuur fietst met veel voorzieningen voor de jeugd, met kinderboerderijen en mooie waterpartijen. Afwisseling genoeg omdat de parken ook oude riviertjes en waterlopen herbergen, zoals de Oude Vaart en de Reest. Misschien komt er nog eens een fietsroute ‘rondje Meppel’ in een kleurige uitgave.

Twee molens in Meppel
De wandeling van Oud Meppel gaat langs de twee molens die Meppel nog telt. In de achttiende en negentiende eeuw waren er in Meppel meer molens dan in welke andere Drentse plaats ook. Er is een lijst (blad Oud Meppel, jaargang 2007) waarop de 28 molens staan die er ooit in Meppel gestaan hebben. Daarvan waren er in 1900 nog acht over. Nu dus nog twee.


Het is de moeite waard om een bezoekje te brengen aan de nog echt werkende molen De Weert. Deze molen is gebouwd in 1807 en werkt sinds 1999 weer als een echte graanmolen. En als u daar dan toch bent, kijk dan ook even naar de oude grenspalen bij de molen. In 1860 werd de rivier de Reest verlegd voor de aanleg van het Meppeler Diep. De Reest stroomde voor 1860 aan de andere kant van de molen. De gemeentegrens met Staphorst liep langs de oude loop van de Reest. Vandaar dat er nog oude grenspalen staan die dat duidelijk maken. In 1961 is het grondgebied van Staphorst voor de Wijk Koedijkslanden en Hesselingen bij Meppel gekomen voor woningbouw.

Molen De Vlijt staat naast het Historisch Centrum. Deze molen is de kroon op de restauratie van de stadsgrachten in de binnenstad. Hoog torent de molen uit boven de kleine huisjes in zijn omgeving. Het is een korenmolen die echter niet kan malen. En dat is meteen het probleem. Een molen die niet kan malen staat veel stil. Er is wel onderhoud, maar er zijn geen inkomsten. Stichting Oud Meppel maakt zich (en zij niet alleen!) grote zorgen over de toekomst van deze molen die in 1999 weer is opgebouwd. Meppel is trots op de twee prachtige molens. Stichting Oud Meppel is dat zeker! Maar we maken ons wel zorgen voor de toekomst. Op een enkele uitzondering na (zoals de ‘t Fortuin aan het Zuideinde) stonden alle molens in Meppel aan het water. Vervoer over water ging in de achttiende en negentiende eeuw veel eenvoudiger en beter dan over de weg. Ook was er bij water meer wind dan tussen huizen.


Molentaal Omdat je vroeger geen telefoon had, gebruikte de molenaar de stand van de wieken om de omgeving mededelingen bekend te maken. Bij feest liet hij van de molen de hoogste wiek stilstaan vlak voor het hoogste punt (de ‘komende stand’ genoemd). Was er verdriet of werd er gerouwd, dan werd de wiek even voorbij het hoogste punt stilgezet (de gaande stand). Bij een korte rust werden de wieken schuin als een X gezet. Is de molen voor langere tijd buiten bedrijf, of moet hij stoppen omdat er slecht weer op komst is, dan staan de wieken met één wiek recht omhoog, dus in een stand als een plus-teken.

De molenaar
De molenaar leefde van de wind. Hij had geen achturige werkdag. Als er wind was, dan moest hij (of zijn knecht) aan de bak. Desnoods ’s nachts. Om geen wind verloren te laten gaan waren de molens in Meppel ook op zondag in bedrijf. Net als bij zeilschepen bepaalde de wind wat er kon gebeuren. Een molen is een soort kleine fabriek. De molenaar was meestal geen eigenaar. In 1832 bezat slechts één molenaar zijn eigen molen. De andere molens behoorden toe aan een rentenier, een wijnkoper, een koopman en een zeepzieder. Voor het malen van het graan moest aan de molenaar betaald worden. Ook de overheid kreeg daar een deel van in de vorm van belasting, behalve als het graan voor veevoer bestemd was. Om misbruik te voorkomen werd er dan zand door het meel gemengd, zodat het ongeschikt werd voor menselijke consumptie.

Contact

Wandelroute Stichting Oud Meppel
Sluisgracht 21-22, Meppel

T
0522-240951
E
info@oudmeppel.nl
W
http://www.oudmeppel.nl
O
Elke donderdag van 10.00 tot 12.00 uur en van 13.00 uur tot 17.00 uur
Elke Vrijdag en zaterdag van 13.00 uur tot 17.00 uur

Meppel is van iedereen en vermarkten doen we samen!

Download hier het 'Meppel diep geluk' logo.
DOWNLOAD
DOWNLOAD >